Mundua biltzen duen oihartzuna: "Euskal presoak..."
Nahi baino urte gehiago daramagu presoen eskubideak aldarrikatzen: urteak, presoen aurkako neurriek senideengan dituzten ondorio larriak salatzen; urteak, estatu espainiar zein frantsesari, beren legea betetzeko eskatzen. Oraindik, ez Madrilek, ez Parisek, ez dute egoera berriaren neurriko urratsik eman: presoen dispertsioak bere horretan dirau; senideek hamaika kilometro egiten jarraitzen dute; hamarnaka euskal presok, Parot doktrinaren ondorioz, hil arteko zigorra betetzen jarraitzen dute; eta gaixotasun larriekin dauden hainbat presok baldintza kaxkarretan jarraitzen dute.
Preso politikoen ingurune hurbila, beren senide eta lagunak oso ezagun ditugu gure herrian. Beren presentzia duin etengabekoak euskal herritarron begietara hurbiltzen du Espainiako eta Frantziako kartzeletan sakabanatuta dituzten preso politikoen izatea.
Kinkeak eskuetan eta zapiak lepoan gainditu beharreko egoeren jabe egin gaituzte. Begiak zabaldu dizkigute, Argentinan Maiatzeko Plazako amek eta amonek egin zuten gisara, egoera argitu eta bidea erakutsi. Orain, bidea egiteko tenorean da gure herria. Aldi berria zabalduz, presoen senide eta lagunak beharrizan horretan sekula gehiago bakarrik izan ez daitezen. Guztion eskutik, egin dezagun bidea.